‘ wees toch niet boos ‘ en ‘ stop met huilen ‘, ‘ het is toch niet erg ‘, enz. …. Herkenbaar ?

Velen onder ons zijn met deze zinnetjes opgegroeid, nietwaar ?

We zijn daarom nogal geneigd om tegen onszelf en onze naasten te zeggen dat we onze gevoelens vooral niet hoeven ten toon te spreiden. Je moet sterk zijn, toch ?

Moeilijke gevoelens worden vaak als minder goed bekeken, not done … maar je kan niet énkel leuke gevoelens hebben en we hebben het soms nodig om alles even te uiten. Die gevoelens van verdriet, woede, teleurstelling, angst e.d. er even te laten zijn om dan terug verder te kunnen.

Wát je ook voelt, het is ok, het zit in je lijf en het mag eruit !!

Je bent uiteraard wél verantwoordelijk voor je gedrag, het geeft je geen vrijgeleide anderen te kwetsen op welke manier dan ook – maar het geeft jou de kans om zaken te verwerken. Dus bij voorbeeld bij overweldigend verdriet kan je jezelf de ruimte geven en toelaten dat je bepaalde info een plaats in je leven aan het geven bent, en die gevoelens op een of andere manier uiten door te huilen, te vloeken, te dansen, whatever – voor ieder heel verschillend – het is gewoon een manier om voor jezelf te zorgen ! En zelfzorg mag tegenwoordig wel bovenaan ons to-do lijstje staan.